پیتر ثیل در خانواده‌ای آلمانی در فرانکفورت، آلمان غربی متولد شد. پدر او Klaus Thiel مهندس شیمی و مادرش Susanne Thiel نام داشتند. او یک برادر به نام Patrick Thiel دارد. هنگامی که پیتر یک ساله بود به همراه خانوادهٔ خود به ایالات متحده نقل مکان کرد و در فوستر سیتی، کالیفرنیا، بزرگ شد. ثیل در بازی شطرنج مهارت فوق‌العاده‌ای داشت و به عنوان یکی از بازیکنان مطرح شطرنج در این کشور انتخاب شد؛ هم اکنون هم بازی شطرنج یکی از علاقه‌مندی‌های او محسوب می‌شود. پیتر مدتی را در آفریقا سپری کرد تا این که به آمریکا برگشت و وارد دبیرستان سن متیو شد. در دانشگاه استنفورد فلسفه خواند، و لیسانس خود را در سال ۱۹۸۹ دریافت کرد. سپس به مدرسه حقوق استفورد رفت، و جی دی (juris doctor – دکترای حقوق و نخستین درجه تخصصی در رشته حقوق) خود را در سال ۱۹۹۲ دریافت کرد. پس از آن در یک شرکت حقوقی در نیویورک مشغول به کار شد و سپس از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ به نوعی به عنوان یک بازرگان در وال استریت مشغول شد. در سال ۱۹۹۶، Thiel Capital Management را تأسیس کرد؛ ولی هیچ‌یک از این کارها به حس درونی ثیل پاسخگو نبودند، چرا که بنا به گفته‌های خودش همیشه در رؤیای تحولی بزرگ در جهان بوده است.

بالاخره ثیل موفق شد در سال ۱۹۹۸، پی پال (PayPal)؛ شرکت تجارت الکترونیکی و سامانهٔ پرداخت و انتقال وجه از طریق اینترنت، را با کمک Max Levchin تأسیس کند. بعدها این شرکت با X.com (که توسط ایلان ماسک تأسیس شده بود) ادغام و رهبری آن به ایلان ماسک واگذار شد. پی پل در ۱۵ فوریه سال ۲۰۰۲ در دسترس عموم قرار گرفت و بعد از آن سال به قیمت ۱٫۵ میلیارد دلار به‌ ای بی(ebay) فروخته شد. در آن زمان سهام ۳٫۷ درصدی ثیل در پی پل دارای ارزش تقریبی ۵۵ میلیون دلار بود.

ثیل، صندوق پوشش سرمایه جهانی Clarium Capital را راه اندازی کرد. در سال ۲۰۰۵، این صندوق پوشش ریسک یا همان پوشش سرمایه، توانست توسط دو مجلهٔ تجاری MarHedge و Absolute Return به عنوان بزرگترین صندوق پوشش جهانی معرفی شود. دارایی Clarium از ۷ میلیارد دلار در سال ۲۰۰۸ به ۳۵۰ میلیون دلار در سال ۲۰۱۱ افت کرد.

از دیگر اقدامات مهم پیتر ثیل، سرمایه‌گذاری عظیم ۵۰۰ هزار دلاری در شبکهٔ اجتماعی فیسبوک در اوت ۲۰۰۴ بود. به این وسیله توانست ۱۰٫۲ درصد از این شرکت را از آن خود کند و به هیئت مدیرهٔ فیسبوک ملحق شود. این مورد اولین سرمایه‌گذاری خارجی در فیسبوک به حساب می‌آید. در کتاب The Facebook Effect دیوید پاتریک به تفصیل داستان سرمایه‌گذاری پیتر ثیل را شرح می‌دهد. شان پارکر، مؤسس Napster و Plaxo سابق که در آن زمان عنوان «رئیس» فیسبوک را به عهده گرفته بود، به دنبال سرمایه‌گذار برای این شبکهٔ اجتماعی بود. پارکر به رید هافمن، مؤسس شبکهٔ اجتماعی حرفه‌ای لینکدین، این پیشنهاد را داد و هافمن هم علاقه داشت این کار را انجام دهد اما به دلیل تضاد با وظایف او به عنوان مدیر عامل لینکدین از این تصمیم منصرف شد. هافمن، ثیل را به پارکر معرفی کرد. ملاقات بین ثیل و پارکر و مارک زاکربرگ که در آن زمان دانشجوی هاروارد بود و فیسبوک را تأسیس کرده و کنترل می‌کرد، صورت گرفت. بعد از صحبت‌های فراوان در نهایت ثیل با سرمایه‌گذاری ۵۰۰ هزار دلاری، ۱۰٫۲ درصد از سهام شرکت را کسب کرد. این سرمایه‌گذاری در اصل، در قالب یادداشتی مشروط صورت گرفت؛ بدین صورت که اگر فیسبوک تا پایان سال ۲۰۰۴ به ۱٫۵ میلیون کاربر برسد، حقوق صاحبان سهام مساوی شود. با اینکه فیسبوک نتوانست به این موفقیت دست یابد (البته با اختلافی بسیار ناچیز)، ثیل به او اجازه داد که بار دیگر برای این هدف تلاش کند. او در سال ۲۰۱۲ سهام اولیهٔ خود را فروخت ولی همچنان در هیئت مدیرهٔ فیسبوک فعالیت می‌کند.

ثیل در سال ۲۰۰۵، Founders Fund را به عنوان یک صندوق سرمایه‌گذاری در سان فرانسیسکو ایجاد کرد. دیگر شرکای او در ایجاد این صندوق، شان پارکر، Ken Howery و Luke Nosek هستند. پیتر ثیل با ایجاد این صندوق می‌خواهد بر روی تکنولوژی‌های چشمگیری که به اعتقاد او دنیا را تغییر می‌دهند، سرمایه‌گذاری کند.

او علاوه بر سرمایه‌گذاری در فیسبوک، در چندین استارتاپ دیگر هم سرمایه‌گذاری کرده است (شخصاً و یا از طریق صندوق سرمایه‌گذاری خود) که از جملهٔ آنها می‌توان به Booktrack, Slide, LinkedIn, Friendster, Rapleaf, Geni.com, Yammer, Yelp, Inc. , Powerset, Practice Fusion, MetaMed, Vator, Palantir Technologies, IronPort, Votizen, Asana, Big Think, Caplinked, Quora, Rypple, TransferWise, Nanotronics Imaging, Stripe و Legendary Entertainment اشاره کرد. چند مورد از این استارتاپ‌ها توسط همکاران قدیمی ثیل در پی پل، تأسیس شدند که از جملهٔ آنها می‌توان به Slide که توسط Levchin، لینکدین که توسط هافمن، Yelp توسط Jeremy Stoppelman, Geni.com و Yammer که توسط David Sacks تأسیس شدند، اشاره کرد. از دیگر کارهای موفق ثیل، تأسیس Palantir Technologies است که توسط سرمایهٔ CIA تأمین شد و هم اکنون به عنوان رئیس این شرکت خدمت می‌کند.

ثیل در سال ۲۰۱۱ شهروند نیوزلند شد و عمارتی ۱۹۳ هکتاری در نزدیکی دریاچه وانکا دارد. ثیل در پویش‌های گوناگون بشردوستانه و سیاسی فعال است. او از طریق بنیاد ثیل، از آزمایشگاه بریک اوت و بورسیه‌های ثیل و نیز تمدید حیات، زندگی در دریا و دیگر پژوهش‌های فرضی حمایت می‌کند. او یک لیبرترین محافظه‌کار است که منتقد هزینه کرد بیش از حد دولت، سطوح بالای بدهی و جنگ‌های خارجی است. او به چهره‌های سیاسی متعدد کمک مالی کرده و به هالک هوگان در شکایت از سایت گاکر در سال ۲۰۱۶ کمک مالی داده است. ثیل به عنوان عضو کمیته اجرای تیم انتقال ریاست جمهوری رئیس جمهور منتخب دونالد ترامپ منصوب شد.

بذر اعتقادات آزادیخواهانهٔ ثیل در دانشگاه استنفورد کاشته شد. ثیل به همراه Norman Book در سال ۱۹۸۷، The Stanford Review را منتشر کرد که هم اکنون روزنامهٔ محافظه کارانه / آزادیخواه اصلی این دانشگاه می‌باشد. برخی از همکاران او در تدوین این روزنامه بعدها در شرکتی که تیل تأسیس کرد، مشغول به کار شدند که از جملهٔ آنها می‌توان به Keith Rabois و رید هافمن اشاره کرد. پیتر ثیل به اقتصاد لیبرتَریَن (طرفدار استقلال و اقتصادی که به طور کامل بر بازار و دولت مبتنی است) معتقد است.


برچسب ها : ، ، ، ، ، ، ، ، ،